Σελίδες

5.29.2012

Πέρσες του Αισχύλου
Σημείωμα της Τζωρτζίνας Κακουδάκη- Δραματουργού της παράστασης για το πρόγραμμα: H συλλογική μνήμη ως παρόν

1. 
...όχι, δεν πιστεύω στα φαντάσματα. Έχω μεγαλώσει στον αιώνα του σώματος, σε έναν κόσμο που αναγνωρίζει μόνο την ύλη ως πραγματικότητα.
Γυρίζουν πίσω μόνο οι ζωντανοί…. Oι απώλειες πολέμου στους αιώνες που
ζω είναι μόνο στατιστικοί αριθμοί και σπανιότερα αναπόδοτα ποσά αποζημίωσης του ενός λαού προς τον άλλο.

...και έτσι αποδείξαμε ότι οι ψυχές των ανθρώπων δεν παραμένουν πουθενά στον εδώ μας κόσμο αλλά χάνονται μέσα στους ομαδικούς τάφους, μένουν ανώνυμες, αβοήθητες και ανεπιβεβαίωτες, μένουν αποτυπώματα πάνω στους τοίχους της Χιροσίμα...

Αλλά ακόμα και στους χριστιανικούς μας αιώνες, όπου όλα επιτρέπονται, εξακολουθούν να εισχωρούν -αδιάκριτα και υποδηλωτικά- ιδέες άλλων, αρχέγονων μετρήσεων για το τίμημα του δικαίου.

2.
Στην αυλή του σχολείου, όπου τα παιδιά παίζουν με τανκς, εισβάλλουν ξανά και ξανά οι Πέρσες, όχι οι Πέρσες των σχολικών βιβλίων της ιστορίας, αλλά ως θύματα πολέμου, στο τότε και στο τώρα, ως αδικαίωτες ψυχές άλλων εποχών, άλλων θεών θύματα και ανθρώπων αδικήματα, όντα πλέον του μύθου της επικράτησης εκείνης της Ελλάδας, αυτής της Δύσης στον πολιτισμό μετά τη μάχη του Μαραθώνα.

Φωνές του παρελθόντος, σώματα άκλαφτα με πρόσωπα παρόντα, απόηχος του θρήνου για την χαμένη πιθανότητα της αλληλεγγύης των λαών, το γεφύρωμα των πανάρχαιων καταγωγών μας και την αποδοχή της μακραίωνης ιστορίας της ανθρωπότητας ως κατάστασης ειρήνης στο παρόν.

Ο Δαρείος, το φάντασμα, ως υπενθύμιση του παλιού κόσμου, στέρεου στην κρίση, άυλου στην πραγματικότητα , στην παράστασή μας
δεν υπάρχει πια. Τον αφαιρέσαμε, όπως ο πολιτισμός μας αφαίρεσε τη
μνήμη, απαλλοτρίωσε την ευθύνη με το χρήμα, ξέχασε το πώς διδάσκει η
ιστορία [αλλά δίδαξε ποτέ κάτι η ιστορία;]

Έμειναν οι απλοί πολίτες, ακέφαλοι και μόνοι, ρακένδυτοι και παραλυμμένοι να οικτίρονται για τα λάθη τους και ούτε καν να ακούγονται.

Εμείς ελπίζουμε ακόμα να τους ακούσουμε μαζί.

Τζωρτζίνα Κακουδάκη


Στο πρόγραμμα της παράστασης Αισχύλου Πέρσες σκην. Βαρβάρα Δούκα, θεάτρο Πρώτη Πράξη 2012